Pracę nad nowym, czwartym już, albumem zespół The Cure rozpoczął w 1981 roku. W efekcie powstała prawdopodobnie najmroczniejsza płyta, spośród wszystkich, jakie nagrali i jednocześnie prawdopodobnie najlepszą w początkowych latach działalności. Wspomniany mroczny klimat albumu wiąże się z bardzo trudnym okresem dla zespołu, muzycy zaczęli mieć problemy z narkotykami, sam Smith popadł w depresje i przeżył załamanie nerwowe. Nie dziwi więc fakt, że album pełen jest niepokoju.

Utwór otwierający One Hundred Years rozpoczyna się słowami: “It doesn’t matter if we all die” (”Nie ma znaczenia, że wszyscy umrzemy”). Smith zgłębia ciemne odchłanie również w Siamese Twins, The Figurehead i Pornography. Ten ostatni jest eksperymentalnym muzycznym kolażem, opłakującym bałagan jaki powstał na Ziemi.

W efekcie album spotkał się z dość umiarkowanym przyjęciem. Jedyną piosenką, którą można uznać za przebój to The Hanging Garden (34. miejsce na rodzimym rynku), który w porównaniu z resztą materiału można spokojnie nazwać wesołym.

Promocja albumu została “przypieczętowana” spektakularnym rozpadem grupy, po bójce Smitha i Gallupa na scenie podczas ostatniego koncertu trasy w Strasburgu, we Francji. Podczas tej samej trasy na jednym z koncertów zespół zaimprowizował inny utwór – The Cure Are Dead (“The Cure są martwi”). Mimo tak trudnych dla grupy wydarzeń, płyte uważa się za przełomową, to właśnie ona ukształtowała dzisiejszy, charakterystyczny  image zespołu, który był kontynuowany po wznowieniu działalności.

Lista utworów:

1. “One Hundred Years” – 6:40
2. “A Short Term Effect” – 4:22
3. “The Hanging Garden” – 4:33
4. “Siamese Twins” – 5:29
5. “The Figurehead” – 6:15
6. “A Strange Day” – 5:04
7. “Cold” – 4:26
8. “Pornography” – 6:27